Andreas Schelfhout (Den Haag, 16 februari 1787 – aldaar, 19 april 1870) was een Nederlandslandschapsschilder, etser en lithograaf. Schelfhout was de zoon van de Gentse lijstenmaker en vergulder, Jean-Baptiste Schelfhout, deze vestigde zich in 1788 in Den Haag.
Schelfhout behoort tot de romantiek en staat bekend als voorloper van de Haagse School, zijn stijl is geïnspireerd door die van Meindert Hobbema en Jacob van Ruisdael. Vooral zijn winterlandschappen en ijslandschappen met schaatsers waren al tijdens zijn leven zeer vermaard.
In Den Haag kreeg Schelfhout les van Joannes Breckenheijmer, die toneel decorateur bij deHaagse Schouwburg was. In 1811 nam Schelfhout deel aan een tentoonstelling met drie kleine werken, deze werken trokken de belangstelling van het publiek.
Schelfhout was een leermeester van Johan Jongkind, Johan Hendrik Weissenbruch, Jan Willem van Borselen, Charles Leickert, Lodewijk Johannes Kleijn, Nicolaas Johannes Roosenboom en zijn schoonzoon Wijnand Nuyen.